ನಮಸ್ಕಾರ... ಬನ್ನಿ.. ಏನೋ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತೋಚಿದ್ದು ಗೀಚಿ ಒಂದಷ್ಟು ಗುಡ್ಡೆ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ. ಒಳಗೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ, ಇನ್ನೇನೂ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತೆ, ಬನ್ನಿ ಭಾವಗೊಂಚಲಲ್ಲಿ ನೇತಾಡೋಣ....!

Saturday, 31 March 2012

ಗೋಡೆ


ನನ್ನ ಅವಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಗೋಡೆಯಿದೆ
ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮದ ಚಿಹ್ನೆಗಳು
ಚಿಹ್ನೆಗಳೊಳಗಿನ ನೂರು ಚುಕ್ಕೆಗಳು
ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಢಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು ಭೂಕಂಪಿಸಿದೆ

ಕತ್ತಲಾದಂತೆ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಚಂದ್ರ ಬೆತ್ತಲಾದಂತೆ
ನೆನಪುಗಳ ನಕ್ಷತ್ರಗುಳುದುರುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ
ನೀಲಾಕಾಶ ತುಂಬಿದ ಮೋಡಗಳ
ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನವಳು ಕೈ ನೀಡಿ
ಮುಕ್ಕೋಟಿ ದೇವರುಗಳನ್ನು ಬೇಡಿ
ಎಳೆಯುತ್ತಾಳೆನ್ನನ್ನು ಗಮ್ಯಕ್ಕೆ, ಅದಮ್ಯಕ್ಕೆ

ಸಂಜೆಯಾದಂತೆ ಮಹಡಿ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲುವೆನಗೆ
ಅದೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ಎದೆ ಕೊಯ್ಯುವ ಸಂಗೀತ
ಜಾರಿದ ಕಣ್ಣೀರು ಸ್ಫೋಟಗೊಂಡು
ವಿಹ್ವಲ ಹೃದಯ ಮತ್ತೆ ಆಸ್ಫೋಟಗೊಂಡು
ನಡುಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ
ಅಂದು ಬೊಗಳಿದ ಆ ನಾಯಿಗಳು
ಗೋಡೆ ಎಡೆಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿವೆ ದರಿದ್ರಗಳು

ಕೆಳಬೀದಿಯವು ಮೇಲ್ಬೀದಿಯವು
ನೂರು ಕೇರಿಯಿಂದ ಸಾರಿಬಂದಿವೆ ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸಿ
ಬಳಸೊಂದು ವೃತ್ತ ಎಳೆದು
ಹಣೆ ಮೇಲೆ ಜಾತಿ ಜಾತಿ ಎಂದು ಬರೆದು
ಗಾಂಧಿ ನಕ್ಕ ಹಣಕ್ಕೆ ನಾಲಗೆ ನೊಣೆದು
ಸುರಿಸಿದ ಕೊಳಕು ಜೊಲ್ಲಿಗೆ
ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಬೆಂಕಿಗೆ ಅವೇ ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಿವೆ
ನೆಗೆದು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು
ಅವೇ ಕಟ್ಟಿದ ಗೋಡೆಗೆ ಬಾಗಿಲೇ ಇಲ್ಲ

ಥೂ... ಅವು ಹುಚ್ಚು ನಾಯಿಗಳು
ಅವುಗಳ ಕಾಲ್ಧೂಳೆಬ್ಬಿಸಿದ ಮಸುಕಿಗೆ
ನನ್ನವಳ ಮೊಗ ಅದೆಲ್ಲೋ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿವೆ
ಹಲುಬುವ ನಾಯಿಗಳ ಕೋರೆ ಹಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ
ಸುರಿದ ಬಿಸಿ ರಕ್ತದ ಕಣದಲ್ಲಿ
ಅದೇ ಹೃದಯ ಬಡಬಡ ಬಡಿಯುತ್ತಿದೆ
ಹೃದಯ ಬಿರುಗಾಳಿಯೆಬ್ಬಿಸಿದ ನೋವಿಗೆ
ಮನ ನೊಂದು ಬೆಂದು ನಡುಗಿದೆ, ಗುಡುಗಿದೆ

ಕೈ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ ಪ್ರಿಯೆ
ಬೆರಳು ಸೋಕು ಸಾಕು ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ
ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು, ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ತು
ಮೋಡಗಳಾಚೆ ತೇಲಿಹೋಗುತ್ತೇನೆ
ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಹಾರಾಡೋಣ
ಎಲ್ಲಾ ಮರೆತು ಮೋಡಗಳೊಟ್ಟಿಗೆ ತೇಲೋಣ
ತಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತೇನೆ ತೊಡೆ
ಪುಡಿಪುಡಿಯಾಗಿ ಹೋಗಲಿ ಕೈಗಳ ನಡುವಿನ ಗೋಡೆ

Sunday, 25 March 2012

ರಸ್ತೆ

ನಮ್ಮಜ್ಜಿ ಅಮ್ಮನ ತಲೆ ನೇವರಿಸಿ ಅತ್ತಂತೆ
ಸೂರ್ಯನಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಚಣವಷ್ಟೇ ನಾಟಕ
ತಂಗಾಳಿ ಬೀಸಿ ತಂಪೆರದರೂ ಧೂಳೆದ್ದಿದೆ
ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಕರಿಸಿ ಉಗಿದು
ಮೂಗು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಮುಂಜಾನೆಗೆ
ಬಹಿರ್ದೆಸೆಗೆ ಕೂರವವರು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ

ಹೌದು
ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ಆಯಸ್ಸು ಈ ರಸ್ತೆಗೆ
ಹಳ್ಳ ಕೊಳ್ಳ ಹೆಗ್ಗು ಸಿಗ್ಗು
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗಾಯದ ಈ ದಾರಿಗೆ
ಹಾವಂತೆ ಬಳುಕಿ ಹರಿದರೂ ಹಸುವಿನೊಲವು
ಇಕ್ಕೆಲಗಳ ಕಸುವಿನ ಬೆಳೆಯ ಮುಟ್ಟದ ಛಲವು

ಕಷ್ಟದ ಮೂಟೆ ಹೊತ್ತು, ನೋವಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ತು
ಒಂದಷ್ಟು ಬಸ್ ಗಳು ಓಡಿದರೆ
ಒಳಗಿನವರಿಗೆ ಸುಖಗನಸು
ಟೈರ್ ಸರಿಸಿದ ಸೆರಗ ಮೆಲಕ್ಕೆತ್ತಿ
ಇಕ್ಕೆಲಗಳ ಪಾರ್ಥೇನಿಯಂನ ನಗುವಿಗೆ ನಿರುಮ್ಮಳಿಸಿ
ಬೆನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ರಸ್ತೆಯಿಂದ ಎದ್ದ ಧೂಳಿಗೆ
ಅಸಹ್ಯಸಿ ಜನರುಗಿದ ಎಂಜಲಿಗೆ
ಬೇಸರಿಸದು ರಸ್ತೆ, ಅದೇ ಅದರವಸ್ಥೆ

ನಿನ್ನೆ ತಾನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಹೊಸ ಬೈಕ್
ಆ ಭೂಪ ಹತ್ತಿಸಿಕೊಂಡ ನಲ್ಲೆಯನ್ನು ಅದೇ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ
ಆತನಿಗೋ ಹರೆಯದ ಕಸುವು
ರಸ್ತೆ ಚಿಮ್ಮಿಸಿದ ಧೂಳನ್ನು ಕೊಡವಿ
ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲೇ ಹರವಿ, ಟೈರ್ ತಿರುವಿ
ಹಳ್ಳಕೊಳ್ಳ ಬಳಸಿ ಹೋದ
ಆದರೆ ಅದೂ ರಸ್ತೆಲ್ಲಿನ ಕೆತ್ತಿದ ಗಾಯ
ಅಪ್ಪಿತಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿಸದೇ ಗುಂಡಿಗೆ ಬಿಟ್ಟರೂ
ನಲ್ಲೆಯ ಎದೆ ಸೋಕಿದ ಮಜ
ರಸ್ತೆಗೋ ನೋವುಣುವ ಲಿಖಿತ ಸಜ

ಈ ರಸ್ತೆ ಇಂದು ನಿನ್ನೆದಲ್ಲ, ಮೊನ್ನೆಯದೂ ಅಲ್ಲ
ಆಯಸ್ಸಿರಬಹುದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷ
ತಣ್ಣಗಾಗುತ್ತದೆ ಸುರಿಸಿದರೆ ಮೋಡ ವರ್ಷ
ಆದರದು ಕ್ಷಣಿಕವಷ್ಟೆ
ನೋಡಿದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಬರೀ ಗಾಯಗಳೇ
ಸುಯ್ಯನೇ ಬಂದ ಲಾರಿ
ಹುತ್ತದ ಬಿಲದೊಳಗಿಣುಕಿದ ಹಾವಿನ ತಲೆಯ
ನೂರಾರು ಮನುಷ್ಯರಿಣುಕಿದ ಬಸ್ಸು
ನಮ್ಮೂರಿನ ಮಾಚನೋಡಿಸಿದ ಬಂಡಿ
ಅದರ ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ನೆಗೆ ನೆಗೆದು
ಮತ್ತೊಂದಷ್ಟು ಗಾಯ ಬಗೆ ಬಗೆದು
ಓಡುವುದೇ ಆಯಿತು
ಗಮ್ಯ ಸೇರುವಾಸೆ ಮರೆತು ಅಲ್ಲೇ ಮಲಗಿದೆ
ಬಂದವರಿಗೆ ಮುಂದಿನ ದಾರಿ ಬೇಕಷ್ಟೆ

ಬೇಸಗೆ ಬಂತೆಂದರೆ ಸುಟ್ಟ ಇಕ್ಕೆಲಗಳು
ಅತ್ತ ಸೂರ್ಯ ಮೈ ಉರಿಯುತ್ತಾನೆ
ಮಳೆಗಾಲಕ್ಕೆ ಬಳುಕಿದ ಅದೇ ಇಕ್ಕೆಲ ಜಲ
ರಸ್ತೆಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಮೈತುಳಿದು ಚರ್ಮ ಸೆಣೆದು
ಗುಮ್ಮನಂತೆ ಮಲಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ
ಪಕ್ಕಿ ಪಿಕ್ಕೆ, ಮೇಲೊರಗುವ ಮರದ ಹೆಣ
ಸುಂಟರಗಾಳಿ ಸುರಿವ ಕಾಡು ಕೊಳೆ
ಕೊಚ್ಚೆ ಮೇಲೆ ರಚ್ಚೆ ಹಿಡಿವ ಮಳೆ
ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಮಲಗಿಸಿವೆ ಏಳದಂತೆ
ಡಾಂಬರು ಸೀರೆಯುಡಿಸಲು ಬಂದವನ ಮಾತು
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಲ್ಲ ಬರೀ ಮಾತಿನ ಮಂತ್ರ
ಅದೂ ಐದು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ

ಪಾಪ
ಆ ರಸ್ತೆ ನೋಡಿದಾಗ ಅಮ್ಮನ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ

Wednesday, 22 February 2012

ನಮ್ಮೂರ ಸಿದ್ದಕ್ಕ....(ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭದವರ 'ಸಖಿ' ಪಾಕ್ಷಿಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ)

ಅದ್ಯಾವುದೋ ತರಂಗ ಹಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿನ ಸಂಚು
ಕಮಲ ಕೈಗಳ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯದ ಹೊಂಚು
ಭೂಕಬಳಿಕೆ, ರಾಜಕೀಯದಬ್ಬಾಳಿಕೆ
ಅಣ್ಣಾಹಜಾರೆಯುಪವಾಸ__ಸದನದಶ್ಲೀಲ ದುಸ್ಸಾಹಸ
ಯಾರೋ ಸತ್ತದ್ದು__ಮತ್ಯಾರೋ ಅತ್ತದ್ದು
ಐಶ್ವರ್ಯ ರೈಳ ಹೆತ್ತದ್ದು, ಲಾಡೆನ್ ಸತ್ತದ್ದು
ಲೋಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವುದು
ನವತಂತ್ರ ಕುತಂತ್ರ ಮೈದಳೆಯುತ್ತಿರುವುದು
ಒಳ್ಳೆಯತನ ಕಾಲಡಿ ಕೊಳೆಯುತ್ತಿರುವುದು
ಯಾವುದರ ಪರಿವೆಯೂ ಇಲ್ಲ ನಮ್ಮೂರ ಸಿದ್ದಕ್ಕನಿಗೆ

ಕೋಳಿ ಕೂಗಿಗೆ ಕಾಯಲ್ಲವಳು
ಲೋಕ ಕಣ್ತೆರೆವ ಮುಂಚೆ ಮನೆ ಗುಡಿಸಿ ತಾರಿಸಿ
ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಸಗಣಿ ನೀರೆರಚಂಗಳಕ್ಕೆ ರಂಗವಲ್ಲಿಯಿಟ್ಟು
ಕ್ಷಣಹೊತ್ತು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಮೈಕೊಟ್ಟು
ಹೊಗೆಗೂಡನ್ನೂದಿ ಊದಿ
ಮುಂಜಾನೆಗೆ ಮುದ್ದೆ ಜಡಿದು, ಸೊಪ್ಪುಪ್ಪೆಸರು ಬಸಿದು
ಕುಡಿದ ಒಣ ಎದೆ ಗಂಡನನ್ನೆಬ್ಬಿಸಿ
ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣಿನ ಹೈಕಳ ಮಲ ತೊಳೆದು
ಮೂರಕ್ಷರ ಕಲಿಯಲು ಗೋಡೆ ಇಲ್ಲದ
ಶಾಲೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ತೂಕಲಿಗೆ ಮುದ್ದೆ ಮುರಿದು
ಪುಡಿಗಾಸಿನೊಡೆತನಕ್ಕೆ ಓಡುತ್ತಾಳೆ
ಬಸವಳಿದು ದುಡಿಯುತ್ತಾಳೆ, ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲುರಿಯುತ್ತಾಳೆ

ರಸ್ತೆಯ ಗುಡ್ಡ ಏರಿ ಬಂದ ನಾಲ್ಕರ ಬಸ್ಸು
ಪಡುವಣ ದಿಗಂತದೆದೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ರವಿ
ಆಗಷ್ಟೇ ಬಂದ ಗೌಡನ ಕೈ ಸನ್ನೆಗೆ ಕಾದು
ಸುಸ್ತಾಗಿ ಬೆವೆತು ತಡವರಿಸಿ ಬರುತ್ತಾಳೆ ಸಿದ್ಧಕ್ಕ
ಅರಳುಗಣ್ಗಳ ಮಕ್ಕಳ ಮೊಗವರಮನೆ
ಎಂಟಾಂಟಾಣೆ ಕೊಟ್ಟು, ಮುಂದೆ ಮಂಡಕ್ಕಿ ತಂಬಿಟ್ಟಿಟ್ಟು
ಮತ್ತದೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮೈ ಮುರಿಯುವ ಸರದಿ
ಕತ್ತಲಾದಂತೆ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಚಂದ್ರ ಬೆತ್ತಲಾದಂತೆ
ಕುಡುಕ ಗಂಡನ ತಡಕಿ, ಗಲ್ಲಿ ಗಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿಣುಕಿ
ಚರಂಡಿ ಛಾವಡಿಯಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿ
ಹೆಗಲಿಗೆ ಕೈ ಏರಿಸಿ ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಾಳೆ
ಅತ್ತತ್ತು ತುತ್ತು ತಿನ್ನಿಸಿ, ಮುದ್ದಿಸಿ ಮೈ ಒರೆಸಿ
ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಕಾಮ ಪ್ರೇಮದ
ವಾಸನೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಮರೆತು ಬಿಡುತ್ತಾಳೆ

ಅವಳಿಗೀ ಜೀವನ ಬಟಾಬಯಲಲ್ಲ
ಮನಸ್ಸು ಮನೆಮಂದಿ ಮೀರಲ್ಲ
ನೋವಿನುರಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಯುತ್ತಾಳೆ, ನೋಯುತ್ತಾಳೆ
ಮರೆತೆಲ್ಲ ಸಂಕಟ ಬಾಳನೊಗ ಹೊರುತ್ತಾಳೆ
ಸಂಜೆಯಾದಂತೆ ಛಾವಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು
ಕೀರ್ತನೆ, ಭಜನೆಯಲ್ಲಿ ಲೋಕವನ್ನೇ ಮರೆತು
ಪಾರಮಾರ್ಥದ ಜೇನಲ್ಲಿ ಕರಗುತ್ತಾಳೆ
ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಚಣದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಕಡ್ಡಿ ಹಚ್ಚಿ
ಎಲ್ಲಾ ಭಗವಂತನಿಚ್ಚೆ 'ಶಿವಾ' ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ
ಊರ ನೂರು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಂತೆ
ಪೆಪ್ಪರುಮೆಂಟು ಚಪ್ಪರಿಸಿ, ಚರಕ್ಕೆನೆ ಸಂಡಿಗೆ ತಿಂದು
ತಂಗಳು ಪಂಗಳು ಸೇವಿಸಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ ಮಕ್ಕಳು
ಹಡೆವ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹಡೆಯುತ್ತವೆ ತೊಡೆದೆಲ್ಲ ನೋವ
ಗಂಡನ ಹಾದರವ ಕೊಳೆ ತೊಳೆಯಲು
ಒಂದು ಪಂಚಾಯಿತಿ ಸಾಕು, ಅಲ್ಲೇ ಕೈ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾಳೆ
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ದುಃಖವನ್ನಪ್ಪಿಕೊಂಡೊಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಸುಖಜೀವಿ
ಎಲ್ಲೆ ಮೀರದಲ್ಲೇ ಇರುವ ಮೊಲ್ಲೆ ಮನದವಳು

Friday, 17 February 2012

ನಿರ್ನಾಮ..

ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಪಾಯ ತೆಗೆದು
ನಿನ್ನೆ ಚಿತ್ತಾರ ಬಣ್ಣ ಬಳಿದು
ಶ್ರೀಗಂಧ ಕಿಟಕಿ ಬಾಗಿಲು ಅಗುಳಿ ಜಡಿದು
ಶೃಂಗಾರಗೊಳಿಸಿಹೆನಿಂದು
ಗೃಹಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆನ್ನ ಮನೆಯ

ಆದರೆ...

ಕೈ ಕಾಲು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ
ಬೀದಿ ಸುತ್ತಿ ಮುಸುರೆ ತೊಳೆದ
ಹರಕು ಬಟ್ಟೆಯ ಕೊರಗು ಕಣ್ಗಳ
ಮುರುಕು ಗುಡಿಸಲ ಪುಟ್ಟಿ

ಚಿತ್ತಾರ ತುಂಬೆದೆ ಸೆಟೆಸಿ ನಿಂತ
ಶ್ರೀಗಂಧ ಕೋಡಿನ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲ
ಗಬ್ಬುವಾಸನೆಯಲ್ಲಿ ಕರಗಿಬೀಳುತ್ತಿವೆ
ಹೊತ್ತು ಕೂಳಿಲ್ಲದೆ ಚಳಿ ಕೊರೆದು
ಲಾಠಿ ಏಟು ತಿಂದ ಕಂದಮ್ಮಗಳು

ಮನೆಯೋಳಗೆ ಎಂತದೋ ಆರ್ತನಾದ
ಓಹ್.. ರಸ್ತೆಬದಿ ಕೆಸರಲ್ಲಿ
ಹೊರಳಾಡಿ ಅರೆತೆರೆದ ಕಣ್ಗಳಲ್ಲಿ
ಅರೆಬರೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ ತಿರುಕರು
ಕೀಲುಮರಿದ ಸದ್ದಿಗೆ
ಯಾರೋ ಕೊಟ್ಟ ಗುದ್ದಿಗೆ
ಹೆದರಿ ಮನೆದಾಟಿ ಹೊರನಿಂದೆ

ಮಹಡಿಯ ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು
ಹಸುಗೂಸನ್ನೆದೆಗಪ್ಪಿಕೊಂಡು
ಕೂದಲು ಕೆದರಿಕೊಂಡು
ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು ಕೆಳಕೇರಿಯ ಸಿದ್ಧಿ
ಅಪ್ಪ ಅಪ್ಪ ಎನ್ನುತ್ತಿತ್ತು ಮಗು ನನ್ನನ್ನೆ ಗುದ್ದಿ

ಗೋಡೆಗೆ ಮೊಳೆಜಡಿದು
ಯಾರೋ ಊರ ಜನರೆಲುಬು ಸಿಕ್ಕಿಸಿದ್ದಾರೆ
ಅವು ಸುರಿಸಿದ ನೆತ್ತರ ಕಲೆ
ತೋರಿಸುತಿವೆ ನೂರಾರು ಕೊಲೆ
ಅಲ್ಲೇ ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟ ಹೃದಯಗಳು

ಕೀಲು ಮುರಿದುಕೊಂಡಳುತ್ತಾ
ಗಡಗಡ ನಡುಗಿ ಕುಸಿಯುತ್ತಿದೆ ಮನೆ
ನೆತ್ತರು ಸುರಿಸಿ, ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯೆಬ್ಬಿಸಿ
ಬೆಂಕಿಯುಂಡೆಯೆರಚಿದೆ ಊರಿಗೆ
ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿ ನಡೆವ ದಾರಿಗೆ
ಧೊಪ್ಪನೆ ಕುಸಿದುಹೋಯಿತು
ಏಳಂತಸ್ತೂ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಹೂತುಹೋಯಿತು

ಮೆಲ್ಲನೆ ಮೇಲಕೆದ್ದ ಧೂಳಿನ ನಡುವೆ
ಊರಿನ ದೆವ್ವಗಳ ಕುಣಿತ, ಕೆನೆತ

Sunday, 12 February 2012

ಹುಳಗಳು...

ಹಸಿರಾಗಿ ಬಿದ್ದರೇನು
ಒಣಗಿ ಮುರುಟಿ ತೂರಿ
ನೆಲ ಕಂಡರೇನು
ಅದ್ಯಾವುದೋ ಡೊಂಬರು
ಒಡೆಯುವ ಹುಳಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವಷ್ಟೆ ಮರದೆಲೆ
ನಿನ್ನೆ ಸೂಸಿದೆಲರೊಂದು ಸುಂದರ ನೆನಪು

ನೆಲ ಬಗೆದು ಹೊರ ಕಿತ್ತರು
ಊರೆಲ್ಲ ಬಳುಕಿದ ಅದೇ
ಸಿದ್ಧಿ ದೇಹವ ಕಳೆದ ತಿಂಗಳು
ಅಲ್ಲಿದ್ದದ್ದು ಬರೀ ಅವಳತ್ತ
ಊರ ಜನರ ವೀರ್ಯ ಹೊತ್ತ
ಒಂದಷ್ಟು ಇತಿಹಾಸ ಬಗೆದೆಲುಬು

ಕೆರೆ ಏರಿಯ ಒಣ ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ
ಸತ್ತು ಬಿದ್ದ ಕರುವಿನ
ಹಾಸು ಮಾಂಸಕ್ಕೆ ಕಾಗೆ ಹದ್ದಿನ ರಣಹಿಂಡು
ಕೀಳಲು ಬಿಡದ ಜನರ ನಾಲಗೆ
ತೆವಲಿನ ಜಗಳದ ನಡುವೆ
ಕಾಗೆಗೂ ಸಿಗದ ಮೈಚರ್ಮ
ಅಳಿದೇ ಹೋಯಿತು ಅದೇ ಹುಳಗಳಿಗೆ

ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಚಪ್ಪರಿಸಿ
ಅವಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಸಮೀಕ್ಷಿಸಿ
ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ಹುಲಿ
ಮೂರು ದಿನಕ್ಕೆ ಎಡತಾಕದು ಕಾಲಿಗೆ
ಅದೇ ಸಮತೋಲನ ಹುಳಗಳಿಂದ
ಇದೇ ಗತಿ ದೈತ್ಯ ಆನೆ ತಿಮಿಂಗಲಕ್ಕೆ
ಹೌದು ಕಾಲಿಗೆ ಸಿಗಬಾರದು ಹೆಣಗಳು

ಕೋಟಿ ಶತಮಾನ
ಹಿಂದಕ್ಕುರುಳಿಸಿ ಇತಿಹಾಸ ಮೀಟಿದರೂ
ಹುಳಗಳದ್ದೇ ರಾಜ್ಯಭಾರ
ಮೀಸೆ ತಿರುವಿ ರಾಜ್ಯ ಹರವಿ
ಕೊಬ್ಬೇರಿಸಿ ಬಬ್ಬಿರಿದವರನ್ನಾಳಿ
ಗಿಡ ಮರ ಬಳ್ಳಿ ಮೈ ಹಬ್ಬಿ
ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ನಾಲಗೆ ಚಾಚಿ
ಕಾಲ್ಬೆರಳು ನೆಕ್ಕಿದೆ ಉಪ್ಪುಕಾರ ಸಮೀಕ್ಷೆಗೆ
ಸಿಗದು ಒಸಾಮನ ಬಂದೂಕದೇಟಿಗೆ

ನಾನಲ್ಲದ ನನ್ನಬಿಂಬವಿರುವ ಕನ್ನಡಿ
ನಿರ್ವಾಣ ತೋರುತಿದೆ ಹುಳ ಹರಿದಾಡಿಸಿ
ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ತುರುಮಂದಿ, ಜಗದೊಂದಿ
ಮಾಂಸ ಕರಗಿಸುತಿದೆ
ನವೋದಯಕ್ಕೆ ಹೊಸ ರುಚಿಗೆ
ನಾಲಗೆ ತೀಟೆಗಲ್ಲ, ಲೋಕರೂಢಿಗೆ

Sunday, 29 January 2012

ಕೆಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳಿಗೆ ಮನ ದೊಂದಿಯಾಗುತ್ತದೆ...

ತತ್ತಿಯೊಡೆದು ಮರಿ ಬಂದು
ಬೆಳೆದು ಮೈದಳೆದು ಹುಂಜಕ್ಕೆ ಮೈಯೊಡ್ಡಿ
ಒಂದೈದು ಮೊಟ್ಟೆ ಇಕ್ಕಿ ಮೇಲೆ
ಕುಳಿತು ಕಾವು ಕೊಡುವಾಗ
ಮರದಿಂದ ಬೀಜವುದರಿ ನೀರುನುಂಗಿ
ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಮೊಗಕೊಟ್ಟು
ಚಿಗುರಿ ಬೆಳೆದು ಮೈಗೆದರಿ
ಒಂದಷ್ಟು ಬೀಜವುದುರಿದಾಗ
ಒಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮದರಿವಿಗೆ ಮನ ದೊಂದಿಯಾಗುತ್ತದೆ

ಕೈನಲ್ಲಿದ್ದ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆ
ಕರಗಿ ನೀರಾದರೂ ಅದೇನೋ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ
ಮತ್ತದೇ ನೀರು ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಕೊರೆದು
ನೀರ್ಗಲ್ಲಾದಾಗ,ಗಂಟಿಕ್ಕಿದ ಬಲದ
ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮನ ತಡಕಾಡುತ್ತದೆ

ಸಕ್ಕರೆ ಮಿಠಾಯಿ ಚಪ್ಪರಿಸಿದ ನಾಲಗೆ
ಕಟಕ್ಕನೆ ಕಡಿಯುವ ಹಲ್ಲು
ಅದೇ ಹಲ್ಲು ಕಲ್ಲು ಜಗಿಯದು
ಅದಕ್ಕೇನೋ ನಾಲಗೆಗೆ ರುಚಿಸದು
ತಪ್ಪಿ ನುಂಗಿದರೂ ಪಚನವಾಗದು

ಒಂದನುಭಾವ ಅನುಭವಿಸುವಾಗ
ಕಾಣದೊಂದು ಮೌನಕ್ಕೆ ಮನ ಮೊರೆಯುತ್ತದೆ
ಹುಲಿಗೆ ರುಚಿಸಿದ ಜಿಂಕೆ, ಹಾವು ನುಂಗಿದ ಕಪ್ಪೆ
ನನ್ನ ನಾಲಗೆ ಮೇಲಿಟ್ಟ
ಕುರಿ ಕೋಳಿ ಮೀನಿನ ರುಚಿ ತಪ್ಪೇ?
ತಿಂದರೆ ಕರಗಿಹೋಗುವುದಲ್ಲ ಮತ್ತೆ

ಒಂದು ವೀಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತಿದೆ
ಬೆರಳಾಡಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕು
ಚೊಂಬಿಗೆ ಮಳೆ ಹನಿ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕಿದಂತೆ
ಟಳ್ ಟಳ್ ಎಂದು ಮೊಳಗುತ್ತದೆ
ಅದೇ ತಂತಿಯು ಧಾತುವಾಗಿ
ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ ಸಂಗೀತ ಅಡಗಿತ್ತಲ್ಲ,
ಅದರೊಳಗೊಂದು ಹಾಡು ಮುಚ್ಚಿದ್ದು
ನನ್ನ ಮನಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದ್ದು ಏನು?

ಬುದ್ಧನುತ್ತರಿಸದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ
ಅಜ್ಞಾನಿಯ ಬಾಲಿಶ ಸಬೂಬು
ವಿಜ್ಞಾನಿ ಅಣು ಭಾಗಿಸಿ ಹೌದು
ಭಾಗಿಸುತ್ತಲೇ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ
ಕಾಲಿಗಲ್ಲ, ಶರವೇಗದ ನಾಗರಹಾವಿಗೂ
ಸಿಗದ ಮಧು ಸುರಿಸಿದ ಮರವದು

Tuesday, 24 January 2012

ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು...

ಬಾಳೆ ಬಾಗಿದ ದೇಹ
ಆನೆ ಸೊಂಡಿಲು
ಒಂದಂಕುರಕ್ಕೆ ಕಾದ ಸೃಷ್ಟಿ
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ದೃಷ್ಟಿಬೊಟ್ಟಿಟ್ಟು
ಬಳಸಿ ಮೈ ಸವರಿ
ಹಳ್ಳದಿಣ್ಣೆ ಕೊರೆದು
ಮೆಲ್ಲನೆ ಕೆತ್ತಿತ್ತು ಬೆಣ್ಣೆ ಮುದ್ದೆಯ

ಅಮ್ಮನುದರದೊಳಗದು
ವಿಲವಿಲನೊದ್ದಾಡಾಗಾಗೊದ್ದರೆ
ನಗುತ್ತಿದ್ದಳಂತೆ ಅಮ್ಮ
ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರು

ತಡವರಿಸಿ ತಾಯಗರ್ಭದಿಂದ
ಹೊರಬಂದ ಹಸುಳೆಗೆ
ಪ್ರತಿದಿನ ಎಣ್ಣೆ ಸ್ನಾನ
ನೆತ್ತಿ ಸವರಿ ಪ್ರಾಣ ಕಾಪಾಡಿ
ಧನುರ್ವಾಯುವಿಗೆ ಮೈ ಕಾಯಿಸಿ
ಹಚ್ಚಡೌಷಧಿ ಹಚ್ಚಿ
ನುಣುಪು ಮಾಡಿದರೊನೊಪೊಯ್ಯಾರಕ್ಕೆ

ಹೀಗೆ ಸಾಲು ಸಾಲಿಗೂ
ಅದರೋರೆ ಕೋರೆಗಳ
ತಿದ್ದಿ ತೀಡಿ, ಸಿಂಬಳ ಒರೆಸಿ
ಯವ್ವನಕ್ಕೆ ತಂದರು
ಅವಳಿಗಾಗ ದೇಹದೊನಪು
ಬಾಗಿ ಬಳುಕಿ ನೋಡುತ್ತಾಳೆ
ಹಳ್ಳದಿಣ್ಣೆಗಳ ಕಳ್ಳಿಯಂತೆ
ಹಾದಿಬೀದಿಯ ಕಳ್ಳರಿಗೆ
ಮೈ ಐಶ್ವರ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶನ

ಒಂದು ಕಲೆ, ಸುಕ್ಕಿಗೆ
ಒಂದು ದಿನದ ಚಿಂತೆ
ಫೇರ್ ಅಂಡ್ ಲವ್ಲಿ
ಅದ್ಯಾವುದೋ ಸುಣ್ಣ ಮೆತ್ತಿ
ತುಟಿರಂಗಿಗೆ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿ
ತುಂಡುಡುಗೆಯೊಳಗಿಳುಗಿ
ತುಂಟರ ತಂಟೆಯಾಗಿದ್ದಳು

ಈಗ ನೋಡಿ
ಅದೇ ಸೌಂದರ್ಯ ಒನಪೊಯ್ಯಾರ
ಬೆಂಕಿಗುರಿಯುತಿದೆ
ಬೂದಿಯಾಗಿ ಸುರಿಯುತಿದೆ
ಬಾಗಿ ಬಳುಕಿದದೆ ಅಂಗಾಂಗಳು
ಭಗ್ನಗೊಂಡಿವೆ ಸೃಷ್ಟಿಯ ವಿಘ್ನಕ್ಕೆ
ಸೌಂದರ್ಯ ಕದ್ದ ಅದೇ ಕಳ್ಳರು
ಮೂಗು ಮುಚ್ಚಿದ್ದಾರೆ ದುರ್ವಾಸನೆಗೆ!

ಊರ ದಾರಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲ
ಆ ದೇಹ ನಡೆದಿತ್ತು
ಸಣ್ಣ ಮಳೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ
ಗುರುತಳಿಸಿಹೋಗುವಂತೆ!